Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης
Τώρα που φτάνουμε στα μέσα Νοεμβρίου και το δημοσιονομικό συμβούλιο πλήρως στελεχωμένο είναι έτοιμο να υποδεχθεί τα προγράμματα των κομμάτων, επανέρχεται στο δημόσιο διάλογο η γνωστή «καραμέλα»: Η καραμέλα της κοστολόγησης.
“Πού θα βρείτε τα λεφτά”;
Περάσαμε ένα μήνα μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης βλέποντας στα πολιτικά πάνελ στελέχη των τριών βασικών κομμάτων να αντιπαρατίθενται για τα προγράμματά τους με τέτοιο τρόπο, που ήταν σαν να βλέπεις φοροτεχνικούς και λογιστές να διαφωνούν για τα νούμερα. Αυτό βεβαίως, δεν έκανε το ίδιο κακό σε όλους. Η Νέα Δημοκρατία έπαιζε στο γήπεδο της, της «υπευθυνότητας» και των μετρημένων προτάσεων και οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι στο δημοσιονομικό πλαίσιο – και άρα στο πολιτικό πλαίσιο – που ορίζει η Νέα Δημοκρατία, μπορούν να χορέψουν έναν διαφορετικό χορό.
“Θα τινάξετε την μπάνκα στον αέρα”
Τώρα, μια απ’ τα ίδια. Τη συζήτηση επανεκκίνησε ο Κυριάκος Πιερρακάκης μιλώντας στη Βουλή για τα κόκκινα δάνεια. Μπορεί τέσσερις μέρες που διεξαγόταν η συζήτηση να μη μάς απάντησε ποιος έγραψε το άρθρο 23, ποιος το έβαλε στο νομοσχέδιο του και με τίνος παρέμβαση βγήκε απ’ το νομοσχέδιό του, αλλά για μία ακόμη φορά συνέστησε στα προοδευτικά κόμματα – και κυρίως στο ΠΑΣΟΚ – να μην κάνουν προτάσεις που «τινάζουν την μπάνκα στον αέρα». Μέχρι και για λογική Λαφαζάνη κατηγόρησε την αξιωματική αντιπολίτευση ο κ. Πιερρακάκης.
Αυτά, δεν… «τινάζουν την μπάνκα»;
Βεβαίως, κάθε φορά που η κυβέρνηση υλοποιεί μία πολιτική και η αντιπολίτευση προτείνει μία άλλη πολιτική, η επωδός είναι αφόρητα πληκτική και ανέμπνευστα επαναλαμβανόμενη: «αυτά που λέτε δε γίνοντα»ι, «τα νούμερα δε βγαίνουν», «θα ρίξετε τη χώρα στα βράχια», «λέτε να μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο και εμείς να μη θέλαμε να το κάνουμε να πάρουμε ψήφους» και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Έλα όμως που σε κάθε δύσκολη στροφή, όταν αποφασίζει αλλαγή πολιτικής ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τότε ξαφνικά και τα νούμερα βγαίνουν, και η χώρα μια χαρά μακριά απ’ τα βράχια είναι και τα επιχειρήματα που ακούγονταν πριν μερικούς μήνες ξαφνικά γυρίζουν τούμπα. Μας έλεγαν ότι οι 120 δόσεις θα πλήξουν τα δημόσια έσοδα και πως επιβραβεύουν τους μπαταχτσήδες. Μέχρι που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός 120 δόσεις για τον εξωδικαστικό, όταν ζόρισαν τα πράγματα. Μας έλεγαν ότι η μείωση του ΦΠΑ είναι λαθεμένη και γιατί θα αδειάσει τα δημόσια ταμεία, αλλά και διότι δε θα περάσει στον καταναλωτή. Όμως πριν μία εβδομάδα, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη μείωση του ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου από το 24 στο 13% – που μεταξύ μας, και πάλι ψηλά είναι – αλλά τώρα θα περάσει η μείωση στις καταναλώτριες. Ο 13ος μισθός στο Δημόσιο και η 13η σύνταξη θα επιπέσουν επί των κεφαλών μας σαν Αρμαγεδδώνας, αλλά η κυβέρνηση σιγά σιγά ανακοινώνει αυξημένα προεόρτια δώρα στους δημόσιους υπαλλήλους και αυξημένες ενισχύσεις στους συνταξιούχους. Αυτά δεν τινάζουν τον προϋπολογισμό στον αέρα, βλέπετε.
Εξετάσεις στον Μητσοτάκη
Τα παραδείγματα προτάσεων που η κυβέρνηση ξόρκιζε ως ανεύθυνες και όταν ζόρισαν τα πράγματα της υιοθέτησε, είναι πολλά.
Τόσο πολλά, ώστε είναι πλέον αυταπόδεικτο ότι δεν υπάρχουν πράγματα που γίνονται και πράγματα που δε γίνονται. Υπάρχουν πολιτικές προτεραιότητες, και πολιτικές επιλογές ποιος θέλει να ωφελήσει ποιους και σε βάρος τίνων. Τόσο απλά. Και υπό αυτή την έννοια, ίσως τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης, έχοντας ζήσει στο πετσί τους των απ’ την κυβέρνηση, να πρέπει να το ξανασκεφτούν αν θα πάνε στο δημοσιονομικό συμβούλιο σαν σχολιαρόπαιδα να δώσουν εξετάσεις μαθηματικών.







