BIG PICTURE

Στη Δεξιά οικοδομούν συμμαχίες, στην Αριστερά γκρεμίζουν γέφυρες

Ενόσω στη δεξιά παράταξη χτίζουν τις συμμαχίες της επόμενης μέρας, στον προοδευτικό πόλο περισσεύει η εσωστρέφεια και η ναρκοθέτηση της επόμενης μέρας.

Ενόσω στη δεξιά παράταξη χτίζουν τις συμμαχίες με το βλέμμα στραμμένο στο μετεκλογικό σκηνικό, στον προοδευτικό πόλο περισσεύει η εσωστρέφεια και η ναρκοθέτηση της επόμενης μέρας.

Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης

Για να σταθεί στα πόδια της – πολλώ δε μάλλον για να μακροημερεύσει – μία κυβέρνηση συνεργασίας, είτε πρέπει να απαρτίζεται από όμορα κόμματα, είτε από κόμματα τα οποία θα έχουν έρθει προγραμματικά τόσο κοντά, ώστε να μοιάζει φυσιολογική η συνεργασία τους.
Αν δούμε, λοιπόν, συγκριτικά τι γίνεται αυτό τον καιρό στο πολιτικό σκηνικό, ενδεχομένως να μπορέσουμε να προβλέψουμε τι θα γίνει μετά τις εκλογές. Γιατί από τη μία πλευρά, υπάρχουν δύο κόμματα, η δεξιά και ακροδεξιά, που έρχονται πολύ κοντά – κάθε μέρα που περνά, πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο. Κι απ’ την άλλη πλευρά, υπάρχουν δύο μεγαλύτερα και κάποια μικρότερα κόμματα που ενώ ακούνε σχεδόν το σύνολο της κομματικής βάσης να βροντοφωνάζει «βρείτε τα», έχουν επιδοθεί σε διαμάχες, έχουν αναλωθεί σε σκιαμαχίες, έχουν ανταλλάξει λόγια βαριά, έχουν μετατρέψει τη μάχη της δεύτερης θέσης στο απόλυτο διακύβευμα των εκλογών και κάνουν ό,τι μπορούν για να ναρκοθετήσουν από τώρα οποιαδήποτε μετεκλογική εξέλιξη θα μπορούσε να τους φέρει πιο κοντά – ακόμη κι αν αυτή είναι η εντολή του λαού, δηλαδή. 

Αντίθετες πορείες

Δείτε λίγο πώς διαμορφώνεται αυτές τις μέρες η κοινή προγραμματική και ιδεολογική ύλη μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και Ελληνικής Λύσης: ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί απροσχημάτιστα να στενέψει την εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον καλύπτει, επικαλούμενος την ελευθεροστομία.
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Μετανάστευσης συνομολογεί με τέσσερις Ευρωπαίους ομολόγους του συμφωνία για να εκτοπίζουμε μετανάστες στην Ρουάντα, να τούς κλείνουμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης έρμαια ενός αυταρχικού και πολλαπλώς καταδικασμένου καθεστώτος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επισήμως κρατά αποστάσεις, ο ΟΗΕ εκφράζει ανησυχία, 47 οργανώσεις από 16 ευρωπαϊκές χώρες καταγγέλλουν τη συμφωνία και η ακροδεξιά Μελονι στην Ιταλία πανηγυρίζει. Τί παραπάνω, δηλαδή, θα έκανε ο Βελόπουλος; Και τί από αυτά που εξαγγέλλει ο Πλεύρης, δεν το έχει προτείνει η Λατινοπούλου;

Αυτοκτονική εσωστρέφεια


Δεξιά και Ακροδεξιά, λοιπόν, έρχονται κοντά. Και όχι για πρώτη φορά. Μαζί μαγείρεψαν τη σύνθεση σε δύο Ανεξάρτητες Αρχές, μαζί στηρίζουν τον Κάθετο Διάδρομο και άλλα πολλά. Και κάπως έτσι, η κοινή κυβερνητική ατζέντα της επόμενης μέρας διαμορφώνεται. Και από την άλλη πλευρά, οι προοδευτικές δυνάμεις. Οι οποίες, δεν κρύβουν ότι η καθεμία ανταγωνίζεται πρώτα τις υπόλοιπες και μετά την ενδιαφέρει να πλήξει τη ΝΔ. Καθημερινά, οι εκπρόσωποι της ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ στα πάνελ κάνουν προσπάθεια για να μην συγκρουστούν, ο Αλέξης Τσίπρας καρφώνει το ΠΑΣΟΚ και χρησιμοποιεί τη θεωρία της χαμένης ψήφου λέγοντας ότι πολιτική αλλαγή θα γίνει μόνο με ψήφο στο κόμμα του. Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι αντίπαλός του είναι η ΝΔ αλλά επί της ουσίας εφαρμόζει διμέτωπο -σήμερα ο Νίκος Ανδρουλάκης μάς είπε από τον ΣΚΑΪ ότι Μητσοτάκης κερνάει, λέει, Τσίπρας πίνει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει τη συνεργασία αλλά καρφώνει διαρκώς τον Τσίπρα, ενώ στη Νέα Αριστερά τής βρομούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν τής αρέσουν και οι δηλώσεις μετανοίας που τής ζητεί ο Βαρουφάκης. Και κάπως έτσι, ενώ στον έναν πόλο όλα ετοιμάζονται, στον άλλο πόλο κάνουν ό,τι μπορούν για να κόψουν κάθε γέφυρα επικοινωνίας, κάθε πιθανότητα για το μέλλον. Και έτσι που το πάνε, στο τέλος θα πετύχουν να μην χρειάζεται κανέναν Βελόπουλο μετά τις δεύτερες κάλπες ο Κυριάκος Μητσοτάκης.  

Κοινοποίηση:

Εγγραφείτε στο Newsletter