BIG PICTURE

Οταν η Δεξιά δίνει ιδεολογικές μάχες, οι προοδευτικοί μπερδεύουν τη γλώσσα τους (και μετά αναρωτιούνται τί φταίει)

Όταν η Δεξιά δίνει ιδεολογικές μάχες και οι προοδευτικοί αποφεύγουν τις "γωνίες", τότε εξηγείται απολύτως η δημοσκοπική κακοδαιμονία Αριστεράς-Κεντροαριστεράς.

Όταν η Δεξιά δίνει ιδεολογικές μάχες και οι προοδευτικοί αποφεύγουν τις "γωνίες", τότε εξηγείται απολύτως η δημοσκοπική κακοδαιμονία Αριστεράς-Κεντροαριστεράς.

Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης

Αν δούμε λίγο την επικαιρότητα των ημερών, και το τι κάνουν ακριβώς κορυφαίοι υπουργοί, μπορούμε να ανατριχιάσουμε, αλλά και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Συμπεράσματα που αφορούν και στις προοδευτικές δυνάμεις. Εν αρχή, ο Άδωνις Γεωργιάδης: αν και όσα είπε για τους νεκρούς του πολυτεχνείου και ο τρόπος που χωροταξικά προσπάθησε να στενέψει αυτή την εμβληματική ρωγμή στον ιστορικό χρόνο προφανώς υπηρετούν και μία επιχείρηση αντιπερισπασμού, ο υπουργός υγείας δεν είπε τίποτα που να μην πιστεύει. Και τίποτα που να μην το χάρηκε την ώρα που το έλεγε. Απαλλαγμένος από την ανάγκη να σβήσει το παρελθόν του, να ζητήσει συγγνώμη για τις ιδιόχειρες αφιερώσεις του Παττακού, ο Γεωργιάδης λέει όσα λέει δίνοντας ιδεολογική μάχη για τις ακροδεξιές ιδέες του. Χωρίς καμία δεύτερη σκέψη μη χαθούν οι ψηφοφόροι του κέντρου, χωρίς κανένα κόμπλεξ για την περιθωριακή προέλευση των ιδεών αυτών, χωρίς καμία ντροπή, στο τέλος της μέρας.

Ανατριχιαστικό σχέδιο


Στη συνέχεια, ο Θάνος Πλεύρης: αφού έχει καταφέρει να επιβάλει ιερή σιωπή για την εφαρμογή του δόγματος του ότι δε μπορεί να υπάρχει αποτροπή μεταναστών χωρίς θανάτους– γιατί καταπίνουμε αμάσητους τους καθημερινούς πνιγμούς στα ανοιχτά της Κρήτης, να μη φοβόμαστε να το λέμε – τώρα ο Πλεύρης περνάει στο επόμενο στάδιο: μαζί με άλλες τέσσερις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, η Ελλάδα ετοιμάζεται να στέλνει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Ρουάντα μετανάστες χωρίς χαρτιά των οποίων το αίτημα ασύλου έχει απορριφθεί και δεν είναι δυνατή η επιστροφή στη χώρα καταγωγής τους. Τι και αν έχει στο παρελθόν καταδικαστεί  η Ρουάντα για κακομεταχείριση ανθρώπων και κτηνώδεις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Ας μην έρχονταν, απαντάνε οι φίλοι του Πλεύρη. Και αυτό το οποίο αποτελούσε για πολλά χρόνια τον διακαή πόθο της ανά την Ευρώπη ακροδεξιάς, δηλαδή το να μπουζουριάζει μετανάστες κάπου στα βάθη της Αφρικής και να μην ξαναασχολιόμαστε μαζί τους, γίνεται επίσημη κυβερνητική μεταναστευτική πολιτική. Και η Ελλάδα μαζί με άλλες τέσσερις χώρες πρωταγωνιστούν στο ξέφτισμα των τελευταίων απομειναριών πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τα δύο παραδείγματα είναι ακραία, είναι ανατριχιαστικά, είναι πράγματα στα οποία δεν πρέπει να συνηθίσουμε. Κι όμως, και οι δύο υπουργοί χωρίς προσχήματα και κυρίως χωρίς δεύτερες σκέψεις, δίνουν τη μάχη των ιδεών τους. Και δεν κάνουν πίσω ούτε για να πάρουν φόρα.

Πολιτική χωρίς “γωνίες”;

Την ίδια στιγμή, οι προοδευτικές δυνάμεις μπερδεύουν τη γλώσσα τους κάθε φορά που φοβούνται ότι κάποια ιδεολογική ή πολιτική γωνία μπορεί να φοβίσει καναν κυρ Παντελη του Κέντρου. Χρησιμοποιούν περικοκλάδες για τη φορολόγηση του πλούτου, έχουν ξεχάσει τη Χάγη και πιέζουν την κυβέρνηση απ’ τα δεξιά για το καλώδιο, βλέπουν μία χώρα να γερνάει και ένα συνταξιοδοτικό να τινάζεται στον αέρα αλλά δεν τολμούν να πουν μια κουβέντα για τους μετανάστες που διώχνουμε και για τους μετανάστες που χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε.
Δεν είναι λοιπόν ούτε κάποια κατάρα, ούτε το κακό το ριζικό τους. Όσο οι προοδευτικές δυνάμεις θα μπερδεύουν τη γλώσσα τους, τόσο αντιστρόφως ανάλογα η Δεξιά και οι ακροδεξιοί θα παίρνουν κεφάλι. Και επειδή εκείνοι δεν μπερδεύουν τη γλώσσα τους, όσο θα παίρνουν κεφάλι, θα κατακτούν και την ιδεολογική ηγεμονία.

Κοινοποίηση:

Εγγραφείτε στο Newsletter