Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης
Το ότι η επικοινωνία έχει σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν αντικαταστήσει την πολιτική είναι γνωστό και το βλέπουμε κάθε μέρα – οι πολιτικοί μας περισσότερο ψάχνουν ατάκες για τις εμφανίσεις τους στα τηλεοπτικά πάνελ ή – ακόμη χειρότερο – για γλυκανάλατα βίντεο στο Τik Tok, παρά ασχολούνται με την ουσία των υποθέσεων. Και όταν η επικοινωνία υποκαθιστά– ή ακόμη χειρότερα, αντικαθιστά – την πολιτική, τότε μαζί με την ουσία χάνεται και η αυτονόητη υποχρέωση των πολιτικών να φτάνουν το πράγμα ως το τέλος.
Να δίνουν κάποιες απαντήσεις και να δείχνουν με τη στάση τους ότι εννοούν αυτά που λένε. Ας μη θεωρητικολογούμε άλλο, όμως – πάμε στα περιστατικά των τελευταίων ημερών. Την τελευταία μέρα της συζήτησης του περίφημου νομοσχεδίου στη Βουλή, ακόμη και ο Κυριάκος Πιερρακάκης αναγκάστηκε να βάλει πλάτη στη διαχείριση του πολιτικού κόστους της κυβέρνησης από την απόσυρση του κατάπτυστου άρθρου 23.
Για την ταμπακέρα, τίποτα
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, λοιπόν, αναγκάστηκε, εκών άκων, να αφήσει για λίγο τα σαλόνια των Βρυξελλών και τα βαριά καθήκοντά του ως προέδρου του Eurogroup και να ασχοληθεί με τα εντόπια, με τα ταπεινά, με τα καθημερινά. Με το αν η κυβέρνηση θέλει ή όχι να σωθούν εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια ανθρώπων που προσπαθούν να κρατήσουν το κεφάλι τους έξω απ’ το νερό.
Ο κ. Πιερρακάκης, λοιπόν, εμφανίστηκε στη Βουλή, έκανε διάφορους επικοινωνιακούς χειρισμούς, ανακοίνωσε κάτι δωράκια για να δείξει το φιλολαϊκό πρόσωπο της κυβέρνησης (3% επιτόκιο στον εξωδικαστικό και δεκαπλασιασμό –δυνητικού- προστίμου στους servicers) αλλά δεν είπε κουβέντα για την ταμπακέρα: αν το άρθρο 23 ήταν καλό, ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να το γράψει και γιατί εν πάση περιπτώσει, αφού στην κυβέρνηση το πίστευαν τόσο πολύ, αποφάσισαν να το αποσύρουν.
Είπε την προβαρισμένη ομιλία του, αναμάσησε και την κλασική καραμέλα ότι αυτά που προτείνει η αντιπολίτευση «θα ρίξουν τη χώρα στα βράχια», «πέταξε και το γάντι» (sic) στην αντιπολίτευση για ονομαστική ψηφοφορία για να ‘χουν κάτι να γράφουν οι φίλοι του στα διάφορα site και στις παραπολιτικές στήλες και απάντηση καμία.
Πού είναι οι αποδείξεις;
Όμως, αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Λίγες ώρες νωρίτερα, σε τηλεοπτικό σταθμό, ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε υποστηρίξει επί λέξει ότι ο Αλέξης Τσίπρας έπαιρνε μαύρες σακούλες με χρήματα από την κυβέρνηση Μαδούρο. Περιέγραφε προδοσία δηλαδή. Και για μία τόσο σοβαρή καταγγελία, η οποία εκφράζεται από κορυφαίο υπουργό της κυβέρνησης, δεν αισθάνθηκε ούτε ο ίδιος ούτε κανείς άλλος την ανάγκη να πάει το πράγμα ένα βήμα παραπάνω: να προσκομίσει και τα αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι ο Τσίπρας έπαιρνε μαύρες σακούλες. Και για κάτι τόσο βαρύ, ούτε το Μαξίμου αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει από τον υπουργό του είτε να αποδείξει την αλήθεια των λεγομένων του, ήταν να πάει σπίτι του ως κοινός συκοφάντης. Ούτε αυτό είναι φυσιολογικό.
Δεν φτάνουν δυο βαριές κουβέντες
Και υπάρχει και κάτι άλλο που δεν είναι φυσιολογικό: η ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα έβγαλε μία ανακοίνωση στην οποία περιγράφει τον κ. Γεωργιάδη να «γαβγίζει» (sic) και καλεί την κυβέρνηση «να το βουλώσει» (sic). Δηλαδή, ένας κορυφαίος υπουργός κατηγορεί έναν πρώην πρωθυπουργό ότι τα έπαιρνε από ξένο κράτος, αυτός ο πρώην πρωθυπουργός βγάζει μία ανακοίνωση που του λέει «βούλωσέ το» και ούτε κι εκείνος αισθάνεται την ανάγκη να πάει το πράγμα ένα βήμα παρακάτω! Να ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση, να καταθέσει μήνυση και αγωγή, να κάτι κάτι, τελοσπάντων, με το οποίο να δείχνει ότι δε θα αφήσει αναπάντητη τόσο βαριά κατηγορία.
Δεν είναι όλα επικοινωνία
Βέβαια, θα πείτε, το παιχνίδι της επικοινωνίας μια χαρά το έπαιξαν. Ο Πιερρακάκης έδωσε ατάκες στα φιλικά του μέσα μαζικής ενημέρωσης για να τον υποστηρίξουν και κατάφερε να… αποσιωπήσει την αποσιώπηση. Ο Άδωνις έγινε για μία ακόμη φορά viral και μίλησε στην καρδιά του κάθε σκληροπυρηνικού αντι-Τσίπρα δεξιού. Και ο Τσίπρας έβγαλε μια ανακοίνωση με τόσο βαριά λόγια, ώστε κάθε φανατικός οπαδός του να σκεφτεί ότι «ο πρόεδρος άστραψε και βρόντηξε».
Η ουσία όμως ακόμη αγνοείται, οι απαντήσεις ακόμη εκκρεμούν και υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι οι οποίοι δεν αρκούνται σε μία ωραία ατάκα, σε έναν τίτλο για τα social, σε ένα βιντεάκι για να κοπεί reel-άκι στο facebook. Και όσο δεν παίρνουν τις απαντήσεις που επιζητούν, τόσο θα απομακρύνονται από το πολιτικό σύστημα, από την εκλογική διαδικασία, από την ίδια την πολιτική. Και θα μείνουμε με τους ψεκασμένους χούλιγκαν της κάθε πλευράς να καθορίζουν τις εξελίξεις. Με τις υγείες μας.
