Στο πλαίσιο των διαφόρων κυμάτων διεύρυνσης του παλιού, ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, η ομάδα της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ, που τώρα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, έχει συμφωνήσει με τον Νίκο Ανδρουλάκη την ένταξή της στο ΠΑΣΟΚ με “αντάλλαγμα” την απόδοση της ιερής σημαίας του Πολυτεχνείου στην Χαριλάου Τρικούπη, επιχειρούσε να ενταχθεί στην Κουμουνδούρου.
Μάλιστα, οι διαπραγματεύσεις σε αρκετές φάσεις ήταν σκληρές, αφού η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ ξέρει να… διαπραγματεύεται: ακόμη και “εγγυήσεις” -έως και ποσοστώσεις- ζητούσε προκειμένου να έχει ρόλο και λόγο στα όργανα του κόμματος και να μην “διαχυθεί” στον οργανωτικό “χυλό” του ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, οι απαιτήσεις της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ και οι οξύτατες συγκρούσεις που είχαν προηγηθεί επί χρόνια πολλά στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα με τη νεολαία του Συνασπισμού, είχαν δημιουργήσει βαρύτατες σκιές. Το θέμα ανέλαβε ένα μεσημέρι Σαββάτου να το λύσει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, σε μία συνάντηση “συμφιλίωσης” στην Κουμουνδούρου μεταξύ των ηγετικών στελεχών της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ και νυν και πρώην νεολαίων του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, η συνάντηση δεν είχε πάει καλά, οι ΠΑΣΠίτες είχαν εκφράσει συγκεκριμένες απαιτήσεις και ουσιαστικά, επικυρώθηκε το ναυάγιο. Τότε, άσπονδοι εσωκομματικοί φίλοι του Δημήτρη Τζανακόπουλου (από εκείνους που υπερασπίζονταν το δόγμα “διεύρυνση να ‘ναι, κι ό,τι να ‘ναι”) τον κατηγορούσαν ότι φρέναρε την ένταξη της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ και υπονόμευσε την “επέκταση” που ήθελε ο Τσίπρας.
Πάντως, τώρα που οι ίδιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου σαν… δωροεπιταγή για να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύεται ότι αν όντως ο Τζανακόπουλος δρομολόγησε το ναυάγιο, μάλλον ήξερε τί έκανε.






