Γράφει ο Γιώργος Μελιγγώνης
Τώρα που η Γκράβα ανοίγει κανονικά τη Δευτέρα, δεν πρέπει να τελειώσει η συζήτηση. Αντιθέτως, με αφορμή το συγκεκριμένο σχολικό συγκρότημα, εκεί όπου η κυβέρνηση κρυβόταν και άφηνε τον δήμαρχο Αθηναίων να βγάλει το φίδι από την τρύπα, πρέπει να ανοίξει η συζήτηση. Και, μαζί με την συζήτηση για την κατάσταση των σχολικών κτηρίων στη χώρα, είναι καλό να ανοίξει και άλλη μία συζήτηση –η ίδια που ανοίγει κάθε φορά που μετράμε τα αντιπλημμυρικά που δεν έγιναν, τους δρόμους που δεν τελείωσαν, τα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας που απεντάχθηκαν, τα καλώδια ρεύματος που δεν υπογειοποιήθηκαν: η συζήτηση πόσο χαμένη ευκαιρία ήταν για τη χώρα το Ταμείο Ανάκαμψης.
Πάμε, λοιπόν, στα σχολικά συγκροτήματα: την Παρασκευή, το Κreport, των εκλεκτών συναδέλφων Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα, είχε συγκεντρώσει τα στοιχεία με τρόπο αποκαλυπτικό: Στην Αθήνα λειτουργούν 278 σχολικά συγκροτήματα σε 677 κτήρια. Το 76% των κτιρίων έχει ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών και το 50% πάνω από μισό αιώνα. Παρόμοια είναι η εικόνα σε όλη την Ελλάδα. Και συνεχίζει το πολύ καλά ενημερωμένο newsletter με ένα ενδεικτικό παράδειγμα: φέτος, ο δήμος της Αθήνας επιχορηγήθηκε με 3,5 εκατ. ευρώ για να συντηρήσει, να ζεστάνει και να καλύψει τα λειτουργικά έξοδα 677 κτηρίων. Αυτό σημαίνει ότι κάθε σχολείο έχει στη διάθεσή του μόλις 575 ευρώ κάθε μήνα για συντήρηση, θέρμανση, αναλώσιμα. Επίσης, υπάρχουν σχολικά κτήρια χωρίς οικοδομική άδεια, το 43% δεν διαθέτει επαρκές ηλεκτρολογικό δίκτυο, σχεδόν το 30% δεν έχει πυρασφάλεια. Και σαν να μην έφταναν αυτά, το 70% των σχολικών μονάδων έχει χτιστεί με τον παρωχημένο αντισεισμικό κανονισμό του 1959 και όχι με του 1981.
Επηρεάζεται και η μάθηση
Όλα αυτά αποτυπώνονται και στην έκθεση του ΟΟΣΑ που λέει ότι το 47% των μαθητών της χώρας φοιτά σε σχολεία που η ανεπάρκεια των υποδομών, παρεμποδίζει τη διδασκαλία. Δηλαδή, εδώ δεν μιλάμε απλώς για κρύες αίθουσες τον χειμώνα, μπάνια με υγρασία ή κουφώματα που έχουν σκάσει. Εδώ μιλάμε για άθλιες συνθήκες που συνδέονται απολύτως με το εκπαιδευτικό έργο και με το τί μαθαίνουν τελικά τα παιδιά μας.
Σκεφτείτε, λοιπόν, ότι αυτή είναι η κατάσταση έπειτα από 36 δισεκατομμύρια ευρώ που έπεσαν από τον ουρανό. Αυτή είναι η κατάσταση όταν η κυβέρνηση είχε στα χέρια της ένα εργαλείο που είχε ως στόχο αφενός την ανάκαμψη, αφετέρου την ανθεκτικότητα. Η ανάκαμψη ακόμη αναζητείται, ενώ το αν υπάρχει ανθεκτικότητα φαίνεται από τους αριθμούς και την κατάσταση που σάς περιγράψαμε μερικές αράδες παραπάνω.
Σταγόνα στον ωκεανό, αλλά…
Βεβαίως, θα πείτε, κάποιες εγκαταστάσεις σχολείων αναβαθμίζονται με εράνους και δωρέες –υπάρχει το πρότζεκτ των Ωνάσειων Σχολείων, υπάρχει και το πρόγραμμα Μαριέττα Γιαννάκου που χρηματοδοτούν οι τράπεζες. Μόνο που Ωνάσεια σχολεία θα γίνουν μόλις 22 σε όλη τη χώρα, ενώ το πρόγραμμα Μαριέττα Γιαννάκου αφορά μόλις στο 5% των σχολείων μας.
Είναι προφανές ότι το να αναβαθμιστεί μόλις το 5% των σχολικών μονάδων, για τα παιδιά μας δεν φτάνει ούτε για “ζήτω”. Βέβαια, για τα άλλα «ζήτω», γι’ αυτά που συνοδεύουν τις φωτογραφίες με τις προεκλογικές κορδέλες και τα εγκαίνια, τούς φτάνει και περισσεύει.
