Η επιλογή του Αλέξη Τσίπρα να “χτυπήσει” τον Κυριάκο Μητσοτάκη στα θέματα εντιμότητας είναι εν πρώτοις, απολύτως εύλογη: ο πρώην πρωθυπουργός υπερέχει από τον πρωθυπουργό στο συγκεκριμένο πεδίο και αυτό είναι απολύτως εμπεδωμένο στα μάτια της κοινής γνώμης.

Αντιγράφοντας Καραμανλή

Ωστόσο, ο ατσούμπαλος τρόπος με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να επιτεθεί στον Κυριάκο Μητσοτάκη εκκινώντας μία συζήτηση περί διαφθοράς, εν τέλει τού γύρισε μπούμερανγκ: κοπιάροντας τον Κώστα Καραμανλή που είχε αποκαλέσει τον Κώστα Σημίτη “αρχιερέα της διαπλοκής”, ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη “αρχιερέα της διαφθοράς”. Το ότι, όμως, έπειτα από τόσα χρόνια στην πολιτική, δεν περίμενε ότι το Μαξίμου θα ανταπαντούσε με τις συκοφαντίες περί Ποινικών Κωδίκων και περί… “μαύρης σακούλας” από τον Μαδούρο, είναι πραγματικά απ’ τα άγραφα.

Όλα λάθος

Και κάπως έτσι, η μεν κυβέρνηση κατάφερε να ρίξει την συζήτηση στο επίπεδό της, ο δε Τσίπρας αντέδρασε αμυνόμενος και με μία αφ’ υψηλού στάση, του τύπου “δε θα πέσω στο επίπεδό σας”. Μία στάση, πάντως, που δεν είναι βέβαιο ότι αποδίδει, όταν κάποιος σε κατηγορεί ότι έπαιρνες χρήματα από αρχηγό ξένου κράτους σε μαύρες σακούλες.

Όπως και να έχει, η συζήτηση γύρισε μπούμερανγκ. Και γύρισε μπούμερανγκ όταν ο Τσίπρας έχει εμπεδωμένο στα μάτια της κοινωνίας απόλυτο προβάδισμα έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη στα θέματα εντιμότητας. Το ότι, λοιπόν, ακόμη και σε αυτό το θέμα, κατάφερε να τού γυρίσει μπούμερανγκ η μάχη των εντυπώσεων, είναι πραγματικά αξιοσημείωτο. Για την ακρίβεια, δραματικά αξιοσημείωτο.