Αν τυχόν σάς δημιουργήθηκαν απορίες γιατί ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε, κατά την πρόσφατη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, να χαρακτηρίσει “αυτονόητο” ότι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος πρέπει να αναλάβει πρωθυπουργός, η απάντηση σίγουρα δεν είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πιστεύει στην πρωτιά του κόμματός του και… φωτογραφίζει τον εαυτό του. Απλώς, ο Νίκος Ανδρουλάκης ξέρει πολύ καλά ότι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμείνει στην ηγεσία του κόμματός του και φιγουράρει εκείνος για μία τρίτη πρωθυπουργική θητεία, θα είναι κατά πολύ ευκολότερο για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αποκρούσει τις εσωκομματικές πιέσεις που θα δεχθεί για συγκυβέρνηση. Άλλωστε, υπάρχει και το άγος των υποκλοπών που καθιστά απαγορευτική τη συνεργασία Μητσοτάκη-Ανδρουλάκη, στο μέτρο που ο δεύτερος δεν έχει αποφασίσει να αυτοκτονήσει πολιτικά. Όμως, αν υπάρξει “εν κινήσει αλλαγή” και βρεθεί άλλο πρόσωπο από την Κεντροδεξιά να φιγουράρει για την θέση του πρωθυπουργού, οι πιέσεις του Νίκου Ανδρουλάκη να συναινέσει -με το επιχείρημα, κιόλας, ότι “έφαγε τον Μητσοτάκη από την πρωθυπουργία- θα είναι αφόρητες. Και δε θα προέρχονται μόνο από το εσωτερικό του κόμματός του, αλλά και από διάφορα κέντρα, όπως και από την ίδια την πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα που θα τον φέρει αντιμέτωπο με το υπαρξιακό δίλημμα: συνταξιούχος πρώην πολιτικός αρχηγός πριν καν κλείσει τα 50 χρόνια του ή… αντιπρόεδρος κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών;
